บทที่ 24 ( 23 ) ปืนลูกซอง

ตกเย็น

เป็นไปตามคาดราตรีไม่ยอมกลับไปจนกระทั่งนายหัวอาชากลับมาจากทำงานในไร่ ซึ่งหาญน่าจะเป็นคนรายงานเรื่องนี้ให้กับเจ้านายรับรู้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"คุณ...คุณกลับไปเถอะจ้ะ หนูไม่อยากให้นายหัวโมโหใส่ใครอีก คุณก็รู้ว่านายหัวโมโหน่ากลัวขนาดไหน"

"เธอไม่ต้องมาสะเออะพูดดี เพราะเธอนั่นแหละที่ทำให้อาชาทำแบบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ